PHP infoBoard v.5 PERFECT
www.siam55.com
 

ผญาอีสาน








 สืบฮอยตา วาฮอยปู่

...เซียน ผญา อ่านเมิ๊ดแล้วเผยสำเนาออกมาว่า [คลิกเพื่อโหลดไฟล์ ] 
บ่ได้ไกลจากหน้าพวกพ้องมิตรสหาย....

...เพินว่า..สี่เท้าย่อมพลาดพั้ง ปากกะดั่งคือเดียว..
ทางเคยเทียวพัดลืมหลง ผ่านดงซิตำไม้..

...มวนหมู่เจ้ามาขานไซ้ เป็นแสงไฟตะบองตื้ม
หากผมลืมไปบ้าง ขอยาอ้ายค่อยค่อยสอน
อย่าซิฟ่าวเดือดร้อน ตอนซิห่มผ้าเหลือง
มันบ่คือภูผาเทวดาซิกายฮ้อน....

...ไผ..ว่าคั่งอยู่ต้นซิกลับกลายเป็นขี้ซี
ปีกะคงเป็นปีบ่หอนกลายเป็นกล้วย
.. ผู้ได๋ว่าเขาควายซิกลายเป็นงาซ้าง
นกกระยางซิกลายเป้นนกเจ่า
แหนงตุ้มเอาบ่าว เซียน น้อย
เป็นสายสร้อยหากค่ามี...
....เซียน ผญา มามื้อนี้ มาโดดเดี่ยว เดียวดาย
ซำกับฝายดินทราย บ่อยู่ยงคงน้ำ..

....โตผมนี่..ร่อนเร่พเนจร มาอาศัยดินดอนอยู่พนาป่าไม้
อาศัยน้ำ อาศัยข้าว อาศัยเฮียน อาศัยเพียรนำหลวงปู่..
บ่ทันมีหม่อมซู้ มาซ้อนบ่อนเขนย...

 

กาละนับมื้อส่วย

         ท่านอาจารย์สวิง บุญเจิม กล่าวเช่นนี้เนื่องจากในภาวะปัจจุบัน เกิดการไหล่บ่าของอารยธรรม ศิลปวัฒนธรรมประเพณีต่างชาติเข้ามากลืนกิน ทำให้คนลืมภาษาถิ่น ลืมมรดกวัฒนธรรมประเพณีที่ปู่ย่าตายายสร้างสรรค์ไว้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผญาหรือกลอนอีสาน ที่เป็นคติ ข้อคิด ข้อเตือนใจ เป็นคำอบรมสั่งสอน เป็นมรดกวัฒนธรรมทางด้านภาษาที่อนุชนคนรุ่นหลังลืมเลือน เพราะคิดว่าถ้าใครพูดผญาแล้วจะเชยล้าสมัย โดยหารู้ไม่ว่าประเทศที่เจริญแล้วทั่วโลกได้พยายามรักษาบุคลิกลักษณะ ศิลปวัฒนธรรมประเพณีดั้งเดิมไว้เป็นความภาคภูมิใจเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่ง
          ถ้าจะกล่าวถึงคนอีสานในแง่มุมต่าง ๆ จะเป็นเรื่องยืดยาวอธิบายไม่รู้จบ เพราะภาคอีสานและคนอีสานมีเรื่องราวให้พูดถึงอยู่มากมาย
      ท่านอาจารย์สวิง บุญเจิม ปราชญ์อีสานชาวจังหวัดอุบลราชธานีท่านได้แต่งผญาเกี่ยวกับอีสานไว้อย่างน่าคิดว่า
          " ชื่อว่าคนเฮานี้ ศักดิ์ศรีเป็นที่หนึ่ง     ไผบ่มีอย่างนี้
                     เป็นแหล่งอย่างเดียว ท่านเอย
            บรรพบุรุษเฮานี้ มีหลายแนวให้สืบ     จำถ่อน "

 ศีลธรรมพร้อมคุณธรรมอย่าให้ขาด               ให้ปราบผู้ชั่วร้าย ให้ชูขึ้นแต่ผู้ดี หลานเอ้ย
        คิดเบิ่งเด้อพี่น้อง ผู้เกิดใหม่ลุนหลัง         แม่นหยังเฮาสืบแทน ปู่ตายาย    เฮาได้
อย่าว่าแต่ให้หาวิชาญ จารใส่ลานคือท่าน        เพียงแต่ให้รักษาไว้ กะบ่เป็นหน่ายเด
         เว้าผญาหลายคนว่าล้าสมัย                      ต้องฟุตฟิต โฟว์ ฟายส์ จั่งสิโก้
กระแสโลกาภิวัตน์งัดลีลาออกมาโชว์             หลงลืมโอ้    อ่าวหา   ศิลปวัฒนธรรม

ต่อไปนี้ผญาสิสูญหายจ้อยย้อนลูกหลานบ่ฮู้ค่า   ช่วยกันสืบฮอยตาช่วยกันวาฮอยปู่ไว้อย่าไลถิ่มสิเสื่อมสูญ เด้อ......
        กาละนับมื้อส่วย   หาคนรวยน้ำใจยาก      มีแต่คนเห็นแก่โตอยู่ทั่วด้าว    บ่มีเอื้อซ่อยผู้ใด๋ เพราะสมัยมันจ้อจั้นเอาเดิมพันขันแข่ง ต้องเข้มแข็งต่อสู้ ศีลธรรมนั้นกะเหล่าหาย
         คำว่า "กาละนับมื้อส่วย" หมายถึง วันเวลาเปลี่ยนแปลงไปเท่าไร สภาพสังคมก็เปลี่ยนแปลงไปเท่านั้น     แต่เป็นการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ไม่ดี 
         บ้านเมืองเกิดเดือดฮ้อน ย้อนคน***งศีลธรรม        ใจบ่นำคำสอน พุทธองค์มาใช้
มีแต่พาโลฮ้าย เห็นแก่โตใจต่ำ                                 คำพุทธองค์บอกไว้ บ่มีได้ฮ่ำคนิง
ซุมแม่หญิงมักเล่นซู้ ให้เขาซูหลายหลาก                มากตัณหาห่อหุ่ม มัว มุ่นหมุ่นทะลาย
ซุมผู้ชายกะมักมีเมียน้อย ป๋าลูกเมียไห้นั่งจ่ม      หญิงกะหลงคารมเลยลักลอบเล่นบักลี้ บ่มีย้านบาปหนา
        พากันหัวร่อร่า ว่าต้นงิ้วในนรกบ่มีจริง          คันมีจริงกะเซื้อชาติลิง แบบเฮาบ่มีย้าน
ปานนี้บ่แม่น คนปีนหนามตู้เหมิดหล่ะบ้อนี้หล่ะเขาว่า .......พุ้นละแหม คำเว้าเพิ่น 
  
  ตกสมัยแกงปลาลืมถ้วยคันกะบวยบ่มีได้ค้างแอ่ง   ตกสมัยคนหลงแต่แบ็งค์ กะเลยถิ่มศาสนา
ฉันรักเขาถ่อฟ้า ยอมแม้ว่าจะตายแทน           แฟนของไผบ่สน ลูกเต้าบ่กังวล
ฉันดูแลแทนได้ อยากเห็นเด้                          อยากเห็นคนแนวนี้ สูญหายไปจากโลก
สถาบันครอบครัว สิบ่ได้เศร้าโศก                 โลกนี้จะงดงาม
        กาละนับมื้อส่วย สวยมายมายแดดออกมาแก่แก่             อย่าได้เบิดแท้แล้ หนีหน้าว่าบ่สน                 
คุณเหลือล้น ได้สืบหน่อแทนแนว                         ได้มาแซวๆ เสียงส่งจาผญาแจ้ว
ให้มันแวววาวเหลื่อมสืบฮอยตาวาฮอยปู่           คนอีสานเฮาบ่พากันเสริมซ่อยยู้ ไผสิยู้ซ่อยอีสาน                
     
        คนอีสานเอ้ย คันแม่นไกลไลบ้าน               ได้ยินผ่านเสียงผญา                                          
นี้ละเป็นภูมิปัญญาตั้งแต่เดิมดาเค้า                      อย่าหลงเมามัวย่องของสมัยมาใหม่
คันฮักแพงเห็นคุณค่าของเดิมไจ้ๆ                     อย่าไลล้างซ่อยกัน
 
ขอให้สายสมรน้อย พลอยนิอรต้วยน้ำครั่ง       ที่ไปเนาอยู่ยั้ง กรุงกว้างให้ห่วงหลัง
ตู๋หลูเอ้ย อิแม่พั้วดอกหว่าน                             อย่าไปบานบ้านเพิ่น
ตู๋หลูเอ้ย อิแม่พั้วดอกต้าง                               อย่าลืมบ้านถิ่นสถาน

"วอนน้องต่าวอีสาน”
         ขอให้มวลลูกเต้า จงคิดถี่ตรองถนัด        เกิดเป็นคนอย่าคือควาย ให้เขาผูกดังจูงได้
ภูมิใจถ่อนลูกอีสานทุกท่าน                     อย่าเป็นคนขี้ย้านให้หาญกล้าเพิ่งจะของ     นั่นเด้อ
        ปู่นี้อยากเห็นเด้ อยากเห็นลูกอีสานเป็นมือหนึ่ง     นำฝูงชนนำการงานสู่ชมพูพื้น






 
  No Image ผู้โพส : admin
สถานะ : ผู้ดูแล

Reply : [ admin ] แทรกข้อความ ในกรอบแรก
23/12/2008 - 16:32
Add?  No Card  Bad Report  Delete
 

หัวข้อ : 0291-1 | เลขหน้า : 1 ถึง 1


  เพิ่มข้อความในหัวข้อรวม : ผญาอีสาน หัวข้อรวม